Öncellikle daha çok çok yeniyim buralarda..Anlayışlarınız bekliyorum belki çok az okunacak belki çok fazla tutulacak ama olsun bence aklımdakileri hissettiklerimi duygularımı sizlerle paylaşmak yeter bana bir iki güzel yorumlarınız..

Yeni aldığım giysilerden,makyaj tutkum ve makyaj malzemelerimden,özellikle 1 kitap aşığı olarak okuduğum kitaplardan belki de sizlerin görüşleriyle yorumlarıyla karar vereceğim küçük yol ayrımlarında bahsedeceğim..

Çok sevdiğim 1 yazar,şair vardır Sunay Akın duydunuz mu bilmem..
Onun da çok sevdiğim 1 şiiri vardır 'Dudak payı'diye..

Çay bardağında Bırakılan dudak payı Kadar bile Uzak kalamam Gözlerine Yakın olsun isterim Ellerime ellerin Yanındaki beton binaya Yaslanması gibi Köhne bir evin Seni bir çivi Gibi çaktım Çünkü beynime Ve toplayıp Bütün kerpetenleri Attım denize....der şairimiz işte bu aralar en son bitirdiğim kitap da bu güzel şairimize ait

O kadar hoş o kadar güzel 1 kitaptı ki altını çizmedik yer kalmadı kitabın ama en güzel cümleler de buydu sanırım

Aslında bu kadar umutsuz değilizdir ama başımıza gelen küçük olaylar birleşerek sanki bizi büyük 1 umutsuzluk denizine iter bizde o denizin çekim gücünde karşı koyup ters yöne yürümeye çalışırız asıl bu hayatta bizi de yoran budur...

Ama olsun bence sağlımız için evimiz,yiyeceğimiz için aldığımız nefes için şükretmeliyiz geçen yolda yürürken bir bayan geldi yanıma gözü mor her yeri kıpkırmız ve kadın gerçekten bir insan nasıl canlı doğranırın kanıtıydı gördüm ve o an ne kadar nankör olduğumu anladım 

O yüzden diyorum iyi düşünmeli insan zor ama evet bazen çok zor ama olumlu bakmalı hayata, klasik bir lafla bitirelim 

İyi düşünelim İyi olsun..